Home » Blog » In the spotlight: Edwin van Sambeek van STOER BRACELETS

In the spotlight: Edwin van Sambeek van STOER BRACELETS

Veteranenshop is altijd kritisch op de mensen achter de producten die we verkopen, en of het productieproces verantwoord voor mens en milieu plaatsvindt. Als er een merk is waarbij dat vanaf dag één meteen duidelijk was, dan is dat STOER BRACELETS wel. De oprichter van het merk, zelf veteraan, introduceerde een speciale collectie armbanden voor alle onderdelen van de Nederlandse krijgsmacht. Zijn bijzondere verhaal, achtergrond en het door hem opgezette initiatief, verdienen de aandacht. We zetten Edwin van Sambeek daarom graag in de spotlight.

De wieg van Edwin (48) stond in het Noord-Brabantse Boxmeer, hoewel hij tegenwoordig in Oldenzaal woont. Hij diende als marinier in de periode tussen 1993 en 1998, en werd in 1997 uitgezonden naar Bosnië om deel te nemen aan de SFOR-missie. Zijn link met Defensie en veteranen in het bijzonder, ligt dus voor de hand. De weg die Van Sambeek sinds zijn vertrek bij Defensie aflegde, is allesbehalve voor de hand liggend. Hetzelfde geldt voor het eindresultaat, de unieke door hem ontworpen collectie armbanden, en het productieproces van STOER BRACELETS. Hoe deze drie factoren zich tot elkaar verhouden en tot een prachtige collectie armbanden leiden, legt hij zelf uit.

Edwin tijdens de SFOR-missie in Bosnië
Edwin van Sambeek (r) tijdens de SFOR-missie in de omgeving van Novi Travnik (Bosnië, 1997)

Edwin: ‘Direct na mijn tijd bij het Korps ben ik aan het werk gegaan in de jeugdhulpverlening. De eerste vier jaren van mijn loopbaan buiten het leger, vonden plaats in de gesloten jeugdinrichting Harreveld. Justitie bood me de hbo-opleiding Social Work aan, en daarnaast volgde ik diverse interne opleidingen. Niet lang daarna stroomde ik door naar Ambiq, een instelling die gespecialiseerd is in kinderen met een lichtverstandelijke beperking en bijkomende problematiek. Inmiddels werk ik daar nu 18 jaar, waarvan 14 jaar op een besloten groep voor kinderen met sterke gedragsstoornissen en een licht verstandelijke beperking.’

Het lijkt een opmerkelijk besluit om na het werk als marinier een carrièreswitch te maken naar de zorgverlening. Het Korps wordt immers over het algemeen nog steeds vooral gezien als een gehard mannenbolwerk. Toch ziet Van Sambeek juist positieve overeenkomsten tussen het leven bij de marine en zijn huidige werkveld: ‘Veel mensen zeggen dat het zwaar werk is wat ik tegenwoordig doe, maar omdat wij een heel sterk team hebben, kunnen wij de kinderen bieden wat ze nodig hebben. Datzelfde teamwork is ook binnen alle lagen van de krijgsmacht onmisbaar. Tijdens de uitvoering van mijn huidige werk, staan we de hele dag met drie mensen op de werkvloer om deze kinderen te kunnen behandelen.’

‘In de tijd bij het Korps heb ik nagedacht wat ik zou willen. Bij Defensie werkzaam blijven… of een baan zoeken in de burgermaatschappij. Dit was lastig, totdat een maatje zei dat hij was aangenomen bij een jeugdinrichting. Dat leek me ook wel wat. Nadat ik was aangenomen, ging ik aan de slag met hulpverlening binnen een groep van jonge criminelen. Jongeren die bovendien worstelden met verslavingsproblematiek. Dit was een erg pittige tijd omdat ik totaal geen ervaring had met het werken met deze doelgroep. Er vond erg veel agressie plaats binnen deze groep en in hun omgeving. Nadat ik mezelf echter ‘bewezen’ had, kreeg ik allerlei opleidingen binnen Justitie aangeboden om in deze rol beter te kunnen functioneren. Het was eigenlijk de omgekeerde wereld, maar zo ging dat toen.’

Edwin en Citty van Sambeek

Wanneer Edwin en zijn vrouw Citty (45) in 2014 een bezoek aan Bali brengen, komen ze op het idee om zelf een collectie armbanden op te zetten. Ze zien hoe de zilverfabrieken daar overuren maken om aan de groeiende vraag te voldoen, omdat een aantal bekende merken steeds populairder werd bij het grote publiek. Ze verdiepten zich in de sieradenbranche, en besloten om hun eigen bedrijf op te richten. ‘Ik wilde eigenlijk een webshopje beginnen als kleine bijverdienste naast onze dagelijkse werkzaamheden, maar dat groeide als snel uit tot een goedlopend bedrijf. Dankzij dit succes hebben we in de afgelopen jaren veel leuke mensen ontmoet en dingen gedaan die anders onmogelijk waren geweest. We hadden nooit durven dromen dat STOER BRACELETS in zo’n korte tijd zou uitgroeien tot zo’n sterk merk’, aldus Van Sambeek.

Zoals in de introductie al werd beschreven, bestaat er een link tussen de maatschappelijke achtergrond van Edwin, de armbandencollectie, en het bijbehorende productieproces. Maatschappelijk verantwoord ondernemen was vanaf dag één een topprioriteit voor STOER BRACELETS, en daarom speelt de doelgroep waarmee Edwin werkt als sociaalpedagogisch hulpverlener, een onmisbare rol bij het maken van het eindproduct.

‘Onze armbanden worden voor het grootste gedeelte gemaakt door mensen met een beperking, die in een dagbesteding hun werkzaamheden hebben. Helaas is onze werkplaats door corona al een jaar gesloten, waardoor ik een andere oplossing moest zoeken. Gelukkig hebben we mensen bereid gevonden om dit werk vanuit huis te doen in hun eigen tempo. De bestellingen sturen wij naar ze door en dit werkt uitstekend op deze manier. De Paracord Armbanden die we voor de Veteranenshop produceren, worden gemaakt door iemand die nog steeds actief is bij het Contact oud-mariniers. Van deze contactgroep ben ik zelf ook actief lid.’

Binnenkort gaan we het STOER assortiment uitbreiden met armbanden van zilver en leer!

schrijf je in voor de nieuwsbrief om op de hoogte te blijven